ฝากทะเล ฟ้าคราม วานซึมซับ
ฝากเม็ดทราย โอบรับ รักถลำ
ฝากโค้งฟ้า สู่ขวัญ แทนน้ำคำ
ฝากใจช้ำ โปรยลม พรมพัดไป


สู้ๆๆนะค่ะ ฟ้าเป็นกำลังใจให้พี่เสมอ

เพราะจังค่ะ ทั้งกลอน ทั้งคอมเม้นท์

หนึ่งบทร้อย กานต์กลอน จากผู้แต่ง
หนึ่งคอมเม้นท์ กำลังใจ ชี้แนะสอน
หนึ่งใจรัำก เฝ้าฝึกฝน มิสั่นคลอน
หนึ่งอาวรณ์ รักกลอน เส้นทางเดิน

บทกลอนนี้ ช่างไพเพราะ เสนาะหู
ช่วงคำดู เข้าใจ เชิงชี้สอน
เป็นความรู้ เพิ่มพูน ผ่านกานต์กลอน
แนะและวอน ให้ทำดี ทั้งกายใจ...

แลเป็นพุ่ม กลุ่มผล “องุ่นเขียว”
เพียงหนเดียว แรกเห็น เป็นถวิล
อยากจะเด็ด สักช่อ ขอมากิน
เคยได้ยิน แต่ไม่เห็น จริงสักครา...

ครั้นได้มา เที่ยวท่อง ไร่องุ่น
ที่คละครุ่น วิวสวย ชวนหวนหา
ทั้งร่มรื่น ชุ่มชื่น เย็นอุรา
ตะวันลา ลับขอบฟ้า ก็น่าชม

มานั่งมอง “ตะวันลา” ลับขอบฟ้า
ดูนภา เปลี่ยนแสง เป็นแสดส้ม
บรรยากาศ วาดฝัน วันภิรมย์
ขาดก็คน เคียงกาย หมายมองจันทร์

มองพระจันทร์ งามเด่น เป็นต้องเหงา
หนึ่งตัวเรา ดายเดียว ทุกข์โศกสัน
หันทางซ้าย มองขวา ก็เงียบงัน
คืนมีกัน ลืมฉันแล้ว ใช่ไหมเธอ......

อยากเด็ดดาว บนนภา ผืนฟ้ากว้าง
แล้วมาวาง ตรงหน้า ให้สุขี
มาเป็นแสง เติมแรง สุขเปรมปรี
ให้คนดี มีพลัง สู้ต่อไป

หากหญิงนั้น เป็นดั่ง นางในฝัน
สุกสว่าง ดั่งดาว สกาวใส
ใยไม่คิด เอื้อมคว้า มาประดับใจ
อย่าหวั่นไหว แม้จะไกล หรือยากเย็น

****สู้เพื่อรัก สู้เพื่อเธอ สู้ๆๆๆๆคร๊าฟฟ ****

อดีตผ่าน แม้จะนาน สักเพียงไหน
ก็มิอาจ ลบเธอไป ใจ..เฉลย
รักครั้งแรก ใต้ต้นจาน หวานเราเคย
ไม่มีเลย ไม่เคยลืม เธอสักครา

ในตอนนั้น ครั้งวัยเด็ก ยังจำได้
เราวิ่งไล่ เล่นดอกจาน อย่างหรรษา
หมุนสุดแรง แสนสนุก ที่ปลายนา
อ่อนเดียงสา รักใสใส เกิดในใจ

หากเจ็บนัก รักแล้ว ต้องผิดหวัง
ปล่อยใจช้ำ กล้ำกลืน หยุดฝืนรั้น
คิดทบทวน สิ่งผ่าน ในวานวัน
แล้วลองหัน มองรอบข้าง บ้างก็ดี

หากเค้าให้ เราเป็น เพียงแค่เพื่อน
มิอาจเบือน ปันรัก เกินกว่านี้
ก็ควรหยุด ตั้งหลัก พักก็ดี
นับจากนี้ เราจะเป็น “แค่เพื่อนกัน”

หากอยู่ใน “ผ้าเหลือง” ชายคาวัด
ควรรู้จัก “สถานะ” ตัวท่านเสมอ
สิ่งใคร่ควร?มิควร? ท่านพบเจอ
สิ่งที่ทำ “ถูกหรือผิด" ท่านพิศดู

หากจะรัก สิทธิ์นั้น เป็นของท่าน
ความรักนั้น ใช่มิมี ท่านก็รู้
รักพ่อแม่ ญาติโยม กิจเฟื่องฟู
ท่านก็รู้ กิจใดพึง ควรกระทำ