...ตกเย็นค่ำ อาทิตย์ ลับขอบฟ้า
สกุนา บินกลับ ที่หลับฝัน

ทนเพื่อรัก

...สิบนิ้วที่ ประนม บังคมไหว้
ลำดับได้ ห้าคู่ ดูงามสม
ยามที่เรา ยกตั้ง หวังประนม
.....???????????

เมื่อไม่มีอย่างใครเค้า
ก็จง ทำเอา เท่าที่เรา จะทำไหว
อย่ามองอะไร สูงมากไป
และอย่ามองอะไร ต่ำเกิน
จนมอง ไม่เห็นตัวตนเรา

ต่อให้หนัก เท่าไหร่ ฉันจะสู้
ต่อให้รู้ ว่าเหน็ดเหนื่อย ฉันไม่สน
ต่อให้ท้อ สักเท่าไหร่ จะอดทน
เพราะมีคน อยู่ข้างหลัง คอยเฝ้ามอง

เห็นคุณค่าของ "ตัวเอง"

อาจไม่ดี...เหมือนอย่างที่เธอคิด

เธอทำให้ศิลปะของกลอนมีทางแยก

ส่วนประกอบของความรัก