::

กลอน » กลอน » กลอนอำลา » ส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย

พระเอยพระการุณ พระทรงคุณเปี่ยมล้น
พระแม่คุณท่วมท้น สุดพ้นพรรณา แม่เอย

พระทรงโปรดช่วยราษฏร์ ชนทั้งชาติเทอดไท้
พระโปรดทรงช่วยไว้ หลุดพ้น ลืมตา แม่เอย

พระทรงเสด็จสู่ พระทรงอยู่คู่ฟ้า
พระสู่เหนือแดนหล้า แม้ฟ้าอาดูร รำพัน

ประชาต่างมัวหมอง น้ำตานองอาบแก้ม
พระงามไร้แต่งแต้ม สุดแย้มเกินพร่ำ เขียนถึง

พระพี่นางแม่แก้ว ทรงพ้นแล้วสู่ฟ้า
เหลือแต่ความดีหล้า ดุจรุ้งทอดข้าม แดนไทย..

.....................................................
ยังระลึกคนึงถึงนางฟ้า
พระเมตตาต่อปวงชนคนทั้งหลาย
ทรงห่วงหาคอยเอื้อเฟื้อเกื้อใจกาย
ทั้งหญิงชายเด็กเล็กเฒ่าเยาว์ชรา
ผู้พิการท่านดูแลเผื่อแผ่ให้
วินิจฉัยของเทียมแทนสร้างแขนขา
หญิงตกยากคนป่วยไข้ท่านได้กรุณา
รับเข้ามาให้หน่วยงานขานดูแล
สนับสนุนงานโรคไตให้ก้าวหน้า
พระกรุณาทรงเกื้อหนุนเป็นบุญแท้
คนไตวายได้เปลี่ยนไตให้ผันแปร
ทรงเผื่อแผ่พระเมตตาและปราณี
ยามรุ้งดับลับลาเมื่อครานั้น
เป็นเช้าวันแสนวิโยคโศกเหลือที่
น้ำตาไทยไหลหนองหมองปฐพี
จากวันนั้นจนบัดนี้ที่โศกา
ณ บัดนี้ถึงเวลาคราลาจาก
ต้องจำพรากจากพระองค์ผู้ทรงหล้า
ขอก้มกราบส่งเสด็จสู่นครา
ณ ชั้นฟ้าแดนมหรรณ์....สวรรคาลัย

ควรมิควรแล้วแต่จะทรงโปรด
ข้าพเจ้าเพียงฝัน


ขอขอบคุณพี่นพฯค่ะ